- Çayın var mı abi?
*Abi çokomel kutusuna doğru uzanır.*
- Bi de karışık tost alayım..
*Çokomel kutusuna bakmadığımı gören abi bir gariplik olduğunu fark eder*
- Çokomel almıyor musunuz?
- Alalııım
- Yok abi, almıyorsanız …
- Yok yok, giderken alırım demiştim, şimdi alayım.
- Kaç tane?
- 8 olsun, yuvarlak olsun. (Çokomel’in tanesi 25ykr’dur.)
- Tost yanında çay da ister misiniz abi?
- Olur… Hepsini şuradan alalım..
- Tam 5 lira ediyor hepsi.. *Uzattığım 5 lirayı alan abi, çekmeceden başka 5 lira uzatır*
- Abi 5 vermiştim zaten.
- Ahh, pardon abi. Ehehe..
- Eheh.. Ben geçiyorum şöyle..
- Tamam abi, siz geçin, ben getiririm.
- Sağ ol abi.

Hem “abi” hem “siz” diyor ya, bayılıyorum. Abi‘den 3 senedir çokomel alıyorum. Haliyle ne zaman büfenin önünde belirsem, hatta dün akşam saatlerinde olduğu gibi dalgın olduğunda ne söylersem söyleyeyim, eli Çokomel kutusuna gidiyor ve “kaç tane?” diye soruyor.

- Afiyet olsun abi..
- Sağ ol abi.

Dün akşam ben de dalgınmışım demek ki, 16 yerine 8 demişim, haftasonunun geldiğini unutmuşum. Daha cumartesiden Çokomel’siz kaldım şimdi, olmaz ki.