Tüm festivallerin ortak amacı aynıdır: Katılımcılarını eğlendirmek ve varlığını sürdürmek için kar etmek. By’Rock festivalinin altında farklı bir amaç daha var. Festival biletlerinden elde edilen gelirle Şehit Aileleri çocuklarına eğitim bursu desteği verilecek.

30 Ağustos tarihinde Yedikule Zindanları’nda gerçekleşecek etkinlikte Okay Temiz ve Ritim Atölyesi, Zakkum, Mişa, 4Yüz, Cuneyt Çakım, Kafein, Hakuna, Spatyom, 80 Kalibre, DirtyBlack, Hücre, 128MB ve Dj Hakan Mum sahne alacak.

Festival İstanbul’dan sonra Malatya, İzmir ve Ankara’da da devam edecek.

Bu “akıllara yarar” festivalin ismindeki By’Rock / bayrak benzetmesi de akıllara yarar(!) hakikaten. Ben, bu amaca hizmet etmek için böyle bir isme ihtiyaç olduğunu düşünmüyorum. Ayrıca, son zamanlarda ortaya çıkan, gençlere asker sevgisi aşılama çabası da endişe verici. Neyse, en azından “şehitler”den “Shehits”, oradan “She Hits” gibi saçmalıklara yelken açılmamış.

Mitingler ardı ardına patlıyor. Önceden seçime gitmeye bile tenezzül etmeyen halk, siyasete ilgi duymayan gençlik, televizyondaki kadın programlarının ötesine geçemeyen kadınlar, kıraathanelerde bütün gün masaya kağıt vuran dayılar, küçük dertleri içinde debelenen türlü sivil kuruluşlar, öğrencisinden memuruna, işçisinden patronuna herkes, meydanlarda ayaklarını yere vura vura “Buradayız!” dedi. “Cumhuriyet Mitingi” adı altında yapılan bu çağrıların sonucunda ‘yukarıdakilerden’ biri sözlüğü açıp “Cumhuriyet neydi?” diye bakmış olmalı ki, seçim yapılması gerektiği fark edildi.

Bütün bunlar olurken karambolde birinci ve ikinci turu yapıp, üçüncü turda 367 aramadan Cumhurbaşkanı seçme niyetinde olan AKP’nin önüne Anayasa engeli çıktı. İlk denemeler sırasında “adaylıktan çekilmem söz konusu bile değil” diyen Gül, bugün adaylıktan çekileceğini açıkladı. Israrlarını kıran Anayasa Mahkemesi’nin tutumu mu, halkın isyanı mıdır bilinmez ama halk, bu güleryüzlü adayı, kendi halkbaşkanları olarak kabul etmeyeceklerini “Laiklik!” ve “No ABDullah!” diye bağırarak göstermişti. Halk, Erdoğan’ın “Tutturmuşlar laiklik elden gidiyor, bu millet istedikten sonra tabii gidecek” düşüncesindeki milletle pek alakası olmadığını açık ve net olarak gösterdi.

Son iki mitingde oy verebileceği parti arayan halkın ‘gündemi’ partiler ve parti birleşmeleriydi. Bu konuda olumlu bir gelişme DYP ve ANAP’tan geldi.

Mehmet Ağar ve Erkan Mumcu ortak yaptıkları basın duyurusu ve toplantısında Doğru Yol Partisi ile Anavatan Partisi‘nin birleşeceğini, seçime tek parti olarak gireceklerini açıkladılar. “Geçmişin kavgalarını bir yana bırakarak çocuklarımızın geleceği için yepyeni bir başlangıç yapmak” niyetinde olduklarını ve her konuda eşitlik, kapsayıcılık ve bütünleştiricilik anlayışıyla hareket edeceklerini açıkladılar. Seçime Demokrat Parti çatısı altında girmek istediklerini söyleyen genel başkanlar, iktidara gelmeleri halinde “Türkiye’ye bahar gelecek, Türkiye’ye yaz gelecek” diye eklediler. Buradan, seçimi Temmuz’dan da erkene mi almak istiyorlar acaba diye düşünmedim değil. Halbuki diğer partilere yetişebilmek için Temmuz’dan biraz ileriye kaydırmaları işlerine gelecektir.

DYP ve ANAP birleşedursun, YSK 23. Dönem milletvekili seçimine katılabilecek siyasi partileri açıkladı bile. Listede Adalet ve Kalkınma Partisi, Anavatan Partisi, Aydınlık Türkiye Partisi, Bağımsız Türkiye Partisi, Büyük Birlik Partisi, Cumhuriyet Halk Partisi, Demokratik Sol Parti, Demokratik Toplum Partisi, Doğru Yol Partisi, Emek Partisi, Genç Parti, Hak ve Özgürlükler Partisi, Halkın Yükselişi Partisi, Hürriyet ve Değişim Partisi, İşçi Partisi, Liberal Demokrat Parti, Milliyetçi Hareket Partisi, Özgürlük ve Dayanışma Partisi, Saadet Partisi, Sosyaldemokrat Halk Partisi ve Türkiye Komünist Partisi var. Bu kadar çok parti varken, gidip iki partinin eline düşmemiz, öncelikle bütün bu partilerin çoğunun sadece belirli kitlerelere hitap etmesinden ve buna ek olarak seçimlerdeki baraj sınırından kaynaklanıyor. Mecliste bir curcurna olmasını kimse istemez tabi ki ama %10′luk bir baraj, büyük bir kitleyi önce azınlık yerine koyup sonra da onları yoksaymak demektir. Barajın düşürülmesi gündemde olmadığına göre, bu noktada parti birleşmeleri oldukça mantıklı gözüküyor.

Yüksek Seçim Kurulu’nun parti listesini ilan etmesinin ardından Demokrat Parti’nin seçime nasıl gireceği ise tartışma konusu. Bir senaryo şöyle: DYP bir genel kurulda toplanarak partisinin adını, amblemini ve tüzüğünü Demokrat Parti olarak değiştirecek, ertesinde ANAP, Demokrat Parti’ye katılma kararı alacak. Bunun hukuka uygunluğunu teknik olarak nedir bilmiyorum ama en kötü ihtimalde ANAP, DYP çatısı altında girecek gibi gözüküyor. Erkan Mumcu hiçbir fedakarlıktan kaçınmama açıklamasını çiğnemeden yutacak gibi, zira tüm kararlarda iki partinin eşitliği söz konusu olacaksa da, partinin bir genel başkanı olmak zorunda ve bunu Mehmet Ağar’ın üstleneceği açıklandı. Erkan Mumcu bunu dert etmediğini göstermek ve medyanın saldırgan oyunlarını başından engellemek için yaptıkları basın toplantısında Ağar’a, “Sayın Genel Başkanım” diye hitap etti.

Aslında fedakarlık yapan ANAP gibi gözükse de, asıl değişen, “doğru yol”undan dönen DYP. Doğru Yol Partisi ve yeni Demokrat Partisi’nin amblemlerine bakmak yeni partinin profilini çıkartmak için yeterli: At aynı at, sadece yönü değişti. Bir dakika! Bu, sağda gerçekleşen bir birleşme değil miydi? O zaman at neden sola döndü? Soldan gelip sağa mı vuracaklar, yoksa tam tersi mi? Belli değil. Şimdilik sadece, herkes gibi, yüzeysel olarak akıl, vicdan, özgürlük, bağımsızlık, huzur, adalet ve zenginlik siyaseti yapıyor olsalar da, umarım farklı bir şeyle gelirler, umarım at aynı at değildir, umarım sadece AKP’yi çiftelemek için gelmiyorlardır, umarım yine her zamanki aynı şeyler tekrarlanmaz.

Bir dipnot olarak, 1950′de Demokrat Parti’nin iktidara gelmesinin ardından, 1954′te bir parti laiklikten uzak olduğu gerekçesiyle kapatılmış, 27 Mayıs 1960′ta Türk Silahlı Kuvvetleri yaptığı bir darbeyle hükümeti devirmiş, birçok politikacı idam edilmiş, parti aynı yılda kapanmıştır.

Dolaylı yollardan kulağımıza geldi. “Oleeeyy!” diye zıpladık. Ama bi kere dedik “oley”; çünkü çok dersek çok oley! olur, o zaman “çok yaşa” demek olur, ama kimse hapşurmadığı için saçma olur. Zaten bir de “çok sağ ol” diyen terbiyesizler var, hatta yaz desen “çok sağol” diye yazarlar o derece terbiyesizler, onlar da aslında “çok yaşa” demiş oluyor, farkında bile değiller, ya “sağ ol”dur ya da “çok teşekkürler”. Çok sağ ol da nesi?

Neyse, konu o değil. Konu şu:

Evet, kulağımıza bu geldi. Hemen atladık kanaltürk‘ün sayfasına oradan yayın akışına, sayfa bozuktu. Opera mı desteklemiyor dedik, Firefox denedik, olmadı IE denedik; yok abi, sayfa bozuk.. Sonra programlar sayfasını bulduk. Orada da yukarıdaki resmi. O kadar. Umuyoruz doğru, umuyoruz yarın.

Siteyi hazırlayan arkadaşı, yayın akışı sayfasının dışında, o grafiği hazırlarken ön planda Karanlıkta Koşanlar yerine Alacakaranlık’tan fotoğraf kullandığı için de ayrıca tebrik ediyorum. Büyük ihtimalle ShowTV’nin sitesinden alıntıdır zaten o fotoğraf da.

Dizi… Uzun uzun yazarım aslında, 10 bölümlük kısa bir şey (maalesef) olmasına rağmen. Ama, bana göre en iyi Türk dizisi olduğunu söylesem yeterli sanırım. Benim dördüncü izleyişim olacak sanırım. Uğur Yücel, Haluk Bilginer, Köksal Engür, Altan Karındaş gibi ustalar… Devin Özgür Çınar, Yiğit Özşener gibi başarılı genç oyuncular… Senaryo Ahmet Ümit’in kitabından yola çıkarak Uğur Yücel ve Ahmet Ümit, yöneten Uğur Yücel… Ne diyebilirim ki, sonra karşıma “ben izlemedim” diye gelmeyin.

• Köprüyü geçen Amerika, dayıya ayı dedi. Saddam asılıyor..
• Ayşe son tatiline çıktı. Bülent Ecevit öldü. “Bu Düzen Değişmelidir” diyen Ecevit düzeni ne kadar değiştirdi tartışılır ama, biraz da düzüleni değiştirsek diyorum ben.
• Çin’de idam kararları artık daha ciddiye alınacakmış. “.. ülkedeki en ilginç yanlış idam kararı ise 1980’lerde işlenen bir cinayetle ilgili. Cinayet nedeniyle bir kişinin idam edilmesinden 16 yıl sonra öldürüldüğü söylenen kadının aslında hayatta olduğu ortaya çıkmıştı.” Ohanzi!
• Castro dediğin öyle hemen ölmez. Adam dağ bayır geziyormuş işte.
• Moskova İran kararına karşıymış. Bu, ABD’den sonra en büyük nükleer denizaltı filosuna sahip olan bir ülke için normal bir davranış değil midir? Adamlar diğer yanda balistik füze deniyormuş sonuçta.
• AB komisyonu 8 Kasım’da Türkiye’nin ilerleme raporunu açıklayacak.

Aklınıza takılan bir şey olursa Cem Uzan cevap veriyormuş. Soru gönderim formu da şurada hatta. Çalıştığı yerlerden sorun ama, Motorola falan. Önünü açın bir de..

Çukurova Grubu’ndan Koç Finansal Hizmetler’e geçen Yapı ve Kredi Bankası’nın, Koçbank ile birleşme işlemleri iki gün önce tamamlandı. Bir süredir beklenen Koç imzası Yapı Kredi’nin altına değil, üstüne atıldı! Koç Finansal Hizmetler, birleşme sonucu oluşan “yeni” bankanın %80.3′lük hissesine doğrudan sahip durumda. Bu şirketin hisseleri ise eş pay olanı ile Koç Holding ve İtalyan UniCredit‘e ait. Birleşme sonucu Yapı Kredi, Ziraat Bankası, İş Bankası ve Akbank’tan sonra 4. büyük banka konumuna geldi. Böylece Koç ve Sabancı arasındaki rekabet, finans sektöründe de iyice kızışmış oldu.

Finans sektöründe elinde BCP Bank, Genel Sigorta ve Genel Yaşam dışında gücü kalmayan Çukurova Grubu ise şirketlerinin web sitelerindeki hatalarla müşterilerini kendisinden soğutma çabalarına devam ediyor. Geçen gün, Turkcell web sitesindeki Flash’sız menüde yer alan Firefox hatasına maruz kalmam yetmezmiş gibi, bugün de Çukurova Grubu ana sitesi de bir frame rezaleti ile karşı karşıya kaldım. Umarım Çukurova Grubu, “Orası Yapı Kredi, Fark Oradaydı” kalite ve hizmet anlayışına bir an önce yeniden kavuşur.