- En yakın kırtasiye nerede var?
- Panzerin hemen arkasında.

Baktım, hakikaten varmış. Emniyet Müdürlüğü’ne teslim etmem gereken belgeler vardı, ki bana istediğim bir şeyi versinler. Fakat öğle paydosundan henüz dönmüş, karnını doyurmuş ve muhtemelen çayını da içmiş olan saygıdeğer memurum, bütün belgelerinin tam olduğunu daha belgeleri uzatmadan iddia eden beni “sen öyle san” bakışı atarak özel bir dosyadan almaya yolladı. Zira, belgeleri dosyayla teslim etmek gerekiyormuş. Güvenlikten tekrar geçecek olduğum gerçeğine kendimi alıştırarak aşağı indim. Az önce, kolundan tuttuğu taksiciyi ite kaka getirip “bu adam Taksim’in ortasında verdiğim 50 milyon’a sahte diyor!” diye bağırıp çağıran (ki o “adam” deyişinde bir “bu taksici bozuntusu” vurgusu vardı), üstüne üstlük adama “bu taksici” diye hitap ettikten sonra “ben Türkiye Futbol Federasyonu’nun…” diye çirkefleşen yarmayı yatıştıran kapıdaki silahlı memura sordum. Soru tipi enteresan oldu biraz ama olsun. Günlük hayatta oluyor öyle, karşıdakinin anlayacağı türden konuşma mevzusunda işimi garantiye alıp cümle tiplerinde kombinasyon denemeleri yapabiliyorum. Her neyse, girdim kırtasiyeye, bizim özel dosya bildiğin şu genelde kızların kullandığı renkli yarı saydam plastik dosyadanmış meğerse, ama mavi, emniyet ya. Aldım, döndüm tekrar. Uzattım, belgeleri de… Baktı, baktı, baktı; tek tek… Sonra bir an ağzında geveleyerek bunların neden zımbalanmış olduğunu sorguladı, yorum yapmadım, zımbayı sökmek yerine yırta yırta baktı, baktı, yine… Sonunda tatmin oldu. Ücretini, imzasını aldı ve bombayı patlattı: Çarşamba gelin.

İşin başka güzel yani, belgeleri toplama ve ödeme işlerini 2006′da yapıp, 2007 başında bu arkadaşlara gittiğimde “Gidin vergi dairesine aradaki vergi farkını ödeyin” denmişti. O da çok başarılı… Hani bedel değişmiş, eyvallah; o vatandaştan onu almayı kural koşmuşsunuz, ona da peki de; orada al be, vergi dairesine neden gidiyorum. Ama sonuçta tamam, bu mevzular artık klasik, alıştık, alıştırdılar. 40 kapı gezmeyi ve çoğu kapıda “bugün git yarın gel” cümlesiyle karşılaşmayı kimse yadırgamıyor artık. İşte bu da yeni herhalde, ya da vardı ben duymamıştım. Dosyasıyla götürüyoruz ki, direkt rafa koysunlar.

Hayır, ben bunun sonunu merak ediyorum. “Getirdiğiniz dosyalarla bu dolap doldu. Yeni dolabın talihlisi sizsiniz, belgelerinizi kabul etmemiz için dosyanın yanında dolap da getirin”, “biz bu binaya sığamadık” vesaire… Nereye kadar?

Bilgisayar? Teknoloji? Hebe?

Ayrıca dosya yani, ufak bir ihaleleyle… Nedir ki?

Yeter…

Dip dilek: Artık gerekli belgelere sahip olduğuma göre, Bugatti Veyron 16.4 hediye etmek isteyen arkadaşların taleplerini geri çevirmeyeceğim. Renk seçimi konusunda önceden danışılması rica olunur.

CeBIT Bilişim Eurasia Fuarı 5-10 Eylül tarihleri arasında Tüyap Fuar ve Kongre Merkezi‘nde.

SABAH da Cebit’teymiş..

SABAH’ın birinci sayfasının kendilerine özel hazırlanmasını isteyen okurlar fuar girişinde yer alan standa gelerek fotoğraflarını çektirecek ve kişiye özel hazırlanan gazetelerini yine 8. holde yer alan standdan alabilecekler.

.. demişler ki, ilk gün fotoğraf çektiren insanlar, fotomontaj yoluyla el sıkışmış başbakan ile gazetenin ilk sayfasında. Bir gazete, neden fotomontaj konusunda hatırda kalıcı aktiviteler yapar ki? Üstelik bunu kişi fark etmez biz her türlü yapabiliyoruz dercesine yapar? Nasıl bir mesaj verilmektedir? Bir sahtekarlık konusunda kendini kanıtlama çabası mı? Hem, herkesi manşete koyabilmek ne demek? “İşimize, çıkarımıza göre haber yaparız, çok güzel nabza göre şerbet veririz, basın ahlakımız budur” mu denmek isteniyor?

Ha, “biz her bireye değer veriyoruz, ona özel bir gazete hazırlamak istiyoruz” derdindeyse bu gazete, neden kişinin ilgi alanlarını öğrenip, sadece onları içeren bir gazete basılmıyor 8. holde?

Aileler bilgi edinme haklarını kullanabilir, ama bunun kamu oyuna yansıtılması gerekmez, hatta yansıtılmamalıdır. Tabi, halkı korkutup, ülkenin aynı şeyi yapmaya devam etmesi, aynı kişilerin yönetimde kalması istenmediği sürece.

Hasankeyf‘i sular altında bırakanlara, ve bırakılmasına neden olanlara lanet olsun! Madem böyle tarihi bir şehri sular altında bırakmak gibi bir gerizekalılık örneği sergiliyorsunuz, su geçirmez kanal ve koridorlarla donatın bütün bölgeyi, su altı turizminde rakibiniz kalacak mı bakın bakalım..

Finansbank da National Bank of Greece’e (NBG) satıldı zaten. NBG, Yunanistan’ın en büyüğü..

Bu da ayrı bir alem..